"Bir insan isminin bu alfabeden daha çok cümle türettiğinde tanımlandı, yalnızlık.

Mutlusundur sen, iyisindir de.
Ama asla, iyi sindirme yokluğumu yüreğine!

Yatarken izlediğini, terk ettiğinin ninnilerini,
İyi dinle!

Günü birlik,
‘‘Özlüyorum!’’ ve ‘‘Ölüyorum!’’

Kısaca:
‘‘ÖzLÜYORUM!’’ işte.

Sensiz, aynı şey değil mi ikisi de bir yerde?"

"sonra fark ettim ki
su akıyor, rüzgar esiyor, yağmur yağıyor
herşey yine ve aynı şekilde oluyor..
öyle bir yere geldim ki
sıcak ve soğuk, aşk ve nefret, savaş ve barış
üşümek ve sonra ısınmak gibi..
gitsem ayrılık olur, kalsam çöl..
gidersem bende hasret olur ve belki beni sevenler de özler ama

anladım ki özlemden hiç kimse ölmüyor, ama ben ölüyorum..
nefes alıyorum, önemsiyorum ve gitmek istiyorum..

anladım ki hasret yeni bir aşk'a kadar sürüyor..
sevdiklerim ve beni sevenler,
bağışlayın su akıyor ve ben gidiyorum..."

yorum,paylasımdan daha guzeldı...
eyvallah zey...

Rica ederim.Tuncay Akdoğan'ın "Bir Nehir ki Ömrüm" isimli parçasından