ATEŞE DÜŞEN GÜL TEYZE
/Acı ama gercek bır drama /
Gerçek adı Gülizar'mış.
Söylemesi kolay olsun diye hayatı boyunca isminin sadece Gül kısmını kullanmış.
İngilizcede 'ü' harfide olmayınca da,isminin okunuşu da
Anlamı da tamamen değişerek 'G/Kul' arası bir ses tonuyla telaffuz edilir olmuş.
Kendisi eski bir Diplomatın eşiymiş,1960 ihtilalinden sonra tayinleri Washington'a çıkmış uzun süre burda görev yapmışlar.
Çoğu diplomatlarda olduğu gibi bunlarında sadece bir çocukları olmuş adını Yakup koymuşlar.
Yakup'un ingilizce telaffuzu zor oluncada çocuk ismini okulda ve arkadaş çevresinde 'Jacob'olarak değiştirmiş.
Gül teyze ve eşinin zamanla değişik ülkelere tayinleri çıkmış ama Yakup okul ve eğitimi bahane ederek başka ülkelere gitmemiş Maryland'da kalmış.
Aradan yıllar geçmiş Gül Teyzenin kocası emekli olmuş vatana dönmüşler İstanbuldan ev almışlar üç yıl kadar emeklilik hayatı yaşayınca eşini kaybetmiş ve Amerikada ki oğlu (Yakup) Jacob'un yanına dönmek zorunda kalmış...
Bize bu hikayeyi Gül teyzeyi uzaktan ama oğlu Jacob'u yakından tanıyan Çorumlu Ahmet amca anlatıyordu.
Maryland'daki kültür merkezimizde Cumartesi okulu öğrencilerimizi evlerine yeni göndermiştik ki bizde çıkmaya hazırlanırken seksen yaşındaki Ahmet Amca'nın nefes nefese merdivenleri çıktığını görmüş korkmuştum
-"Ahmet amca hayırdır"diyebildim.
Yaşlı adam "Kızım Gül öldü"
Diyebildi sadece.
Biz kendisini tanımıyorduk,kültür merkezimize yakın olmalarına rağmen Jacob bey hiç uğramamıştı.
-"Başında kimse yok bir yasin okuyabilirimisiniz diye ricaya geldim"
Bizde hemen toparlanıp Ahmet amcayla Yakup amcanın evine gittik.
Daha kapıdan girmeden bizim alışık olmadığımız bir manzara gözüme çarptı.
Evin mutfak kısmında kadınlı erkekli bir grup güle/oynaya içki içiyorlardı.
şaşırmıştım.
-"Ahmet amca cenaze nerde bunlar kim?"Diye döndüğümde
Adamcağız mahcup bir ifadeyle
-"kızım cenaze üst katta bunlarda hayırsız oğluyla İspanyol gelini benide sizin derneğe göndermiyordu bu Yakup ama ben onu dinlemedim.En azından müslümandı kızım..."
Cümlesini bitirmeden elinde kadehiyle Jacob geldi,
bizi muhatap bile almadan Ahmet amcaya ingilizce
-"Boşver öldü gitti..,ne gerek var."
Diyordu, onlar konuşurken üst kata çıktım.
İçimi garib bir duygu kaplamıştı.Bu gurbette ilk ölümle karşılaşmamdı;
Ölümün nerde? Nasıl geleceği belli olmuyordu.
Önce korkar gibi oldum ama küçücük odada, bir ranzada öldüğü gibi kalmış çenesi bile bağlanmamış yaşlı teyzeyi görünce çok duygulandım.
İlk defa bir ölüyle yüzyüze gelmeme rağmen sanki onu daha önce tanıyormuşum gibi bir duygu sardı bedenimi,gözlerim doldu ağlamaya başladım,bir taraftanda
Ölünün dağınık saçlarını düzeltiyor üstünü başını örtmeye çalışıyordum sağda soldaki ilaç şişelerini bir torbaya koydum,yanımda benimle gelen Arkadaşım Zeynep korku ve panikten köşeye bir sandalyeye oturmuş beni seyrediyordu.
Ortalığı toparladıktan sonra Zeynep 'le epeyce Kuran okuduk herhalde yarım saat geçmişti Gül teyzenin İspanyol gelini odaya gelip;
-"Ne kadar daha kalmayı düşünüyorsunuz diye sordu"
Şaşırmıştık.
-"yanlış anlamayın cenaze servisini arayıp randevu almamız lazım'Yakmak' için...
-"Ne"diyebildim!!
Kadın korkmuştu.
Koşarak aşağı inip Yakup beye;
-"Siz annenizi gerçekten yakmayı mı?
Düşünüyorsunuz"
-"Evet. Çünkü en ucuzu yakmak..."
-"Ama o bir müslüman, müslümanca defnedilmesi lazım."
-" Öldükten sonra ne farkeder O ölü artık..,"
Başımızdan kaynar sular dökülüyordu Ahmet amca bir taraftan biz bir taraftan Yakup beyi ikna etmeye çalıştık hatta Kültür Merkezi olarak cenazeyi biz kaldıralım diye ısrar ettik ama
Jacob efendiyi ikna edemedik bizi evden kovdu aracılar koymaya çalıştık abiler gitti konuştular ama
Kararından vazgeçmedi.
Gül teyzeyi ertesi günü götürüp hıristiyanların mezarlığında yaktılar.
Ve bir anne "öz evladının eliyle ateşe verildi"
Ne evladın vicdanı sızladı ne de torunların.
Gül teyzeye zamanında yetişemedik,Yakup amcanın vicdanını yumuşatamadık ama o ölüm bize büyük ders oldu.
Şimdi bir müslüman mezarlığımız var ve müslümanlar yakılmıyor.
Allah taksiratını affetsin Gül teyze.
H.Atasoy
Her nefis ölümü tadacaktır. Sonunda bize döndürüleceksiniz. Ankebut-57
Bu dünya hayatı sadece bir eğlence ve oyundan ibarettir. Asıl hayat ahiret yurdundaki hayattır. Keşke bilseler! Ankebut-64
ATEŞE DÜŞEN GÜL TEYZE
ATEŞE DÜŞEN GÜL TEYZE
RE: ATEŞE DÜŞEN GÜL TEYZE
SüphanAllah ilginç bir hikayeydi..tşkler..
![[Resim: avatar_1657.gif]](http://www.islamiforum.net/uploads/avatars/avatar_1657.gif){kind=avatar}
Bırak ey biçare feryadı belâdan kıl tevekkül
Zira feryat belâ ender hatâ ender belâdır bil
Eğer belâ vereni buldunsa, safâ ender atâ ender belâdır bil
Eğer bulmazsan bütün dünya cefâ ender fenâ ender belâdır bil
Bunu ilk beğenen sen ol.
Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi