“Aşk yapışkan bir bitkidir. İnsanların sevgisine aşk denmesi,
kalbe yapışmasındandır.” (Ferra) Bu yapışkanın adı; “SARMAŞIK”tır. Ve “Işk” kelimesinden alınmıştır. SARMAŞIK sarıldığı yeri nasıl kaplarsa; aşk da girdiği kalbi öylece sarar, sarmalar, kök salar. Kalpte yeşerir, zamanla sararır ve sahibi-i kalbi de sarartır. Aşkın kolları öyle güçlüdür ki; ne aşka tutunanlar, ne de aşkta tutuklu kalanlar ondan kurtulamazlar. Karışan kafalarında aşka dâir sonu gelmeyen sorular belirir.
Aşkın hükümranlığından uzak kalanlara sesleniş!
Aşk... Hareketsiz sükûn, sükûnetsiz hareket. Aşk... Kelimelere sığmayan bereket. Aşk... Dibi görünmeyen bir derya.
Yusuf’un güzelliğine tutulan Züleyha. Kimi zaman Ferhad, kimi zaman Şirin, kimi zaman da Mecnun ile Leylâ... Ne uzunluk ne derinlik, ne de genişlik. Noktanın sonsuzluğu bu!
Noktanın sonsuzluğu kadar aşk, aşk’ın sonsuzluğu kadar nokta. Her şey bir noktadan sudur eder, her şey bir noktada sükun bulur. Varını-yoğunu aşk’a verdiren bir yoksulluk macerası bu!
Aşk’ın hükmüne râm olan, aşk süvarilerinin yolculuğu bu! “Aşk’ın hükümranlığı” ile aşk’ın kılavuzluğunda...
aşk kağıda yazılınca..
seccade tahtım..secde saltanatım[/font]..ve kulluğum sulatnlığımdır[font=Arial]
Bunu ilk beğenen sen ol.
