Selamın aleyküm öncelikle,

Arkadaşlar benim başımda 5 yıldır bir müsibet var ki sormayın gitsin. 5 yıldır sürekli hastalık korkusu yaşıyorum. Daha doğrusu kanser olma korkusu, ölüm korkusu yaşıyorum. Sürekli vücudumu yokluyor, her türlü değişikliği ya da rahatsızlığı kansere yoruyorum ya da ölümcül başka bir hastalığa. Ki genelde bu kansere yorma oluyor. Ölümü anmak, hatırlamak elbette önemli bir müslüman için lakin benimki öyle bir şey değil. Hayat artık yaşanmaz hale geliyor. İçime kapanıyorum, hiçbir şey yapmamaya başlıyorum. Sanki ölümün geleceği anı beklemek gibi bir şey. Mutlu olamıyorum, gülemiyorum, derslerimi çalışamıyorum, kimseyle görüşmek istemiyorum...

Psikaytrik tedavi de gördüm bir dönem ama maalesef işe yaramadı. Senelerce daha da arttı. Sürekli cenazemi düşünüyorum, ağlamak istiyorum ama ağlayamıyorum. Saçlarım döküldü resmen, çöktüm. Henüz 23 yaşımdayım ama kime sorsam 25-26 gösterdiğimi söylüyorlar. Belki yazınca kolay geliyor ama 5 koca yıldır sadece bu ruh haliyle yaşıyorum. Eski hayatımı özledim, mutlu olmayı özledim. Elbette bir gün ben de öleceğim bunun için çaba harcamak, iyi ameller işlemek önemli bunun farkındayım ancak sürekli her an ölecekmiş gibi yaşamak o kadar ağır ve zor ki.

Arkadaşlarım bile artık delirdiğimi falan düşünüyorlar. Bakışlarım, davranışlarım, yaşantım değişti tamamen. Bilemiyorum şeytan işi mi, cinlerin işimi, bu nedir? Bilemiyorum ancak bu kardeşinize dua etmenizi, bir çözüm yolu sunmanızı rica ediyorum sizlerden mümkün olan en kısa zamanda inşAllah.

Dualarınızı bekliyorum, fikir ve görüşlerinizi bekliyorum arkadaşlar. Allah cümle kullarına şifalar, dertlerine devalar versin, ben de beraberinde. AMİN.

allah yardımcın olsun kardeşim neden böyle takıyorsun kafana. elbet bir gün hepimi öleceği. bunu 1 saniye ne ileri ne de geri alabilme şansımız yok zaten. içini ferah tut elinden geldiğince ibadetlerini yerine getir gerisini düşünme inş. allah şifa versin

Sana sadece Kur'an'ı Kerim de bildirilen bir Peygamberin içinde bulunduğu durumun vehametine bakmasızın söylediği bir sözü/ayeti nakledecem.

Hz. Eyyüb (a.s.)....
Vücudundaki yaralar kurtlanmış, etleri dökülmeye başlamıştı.Hastalığı kalbi dışında heryeri sarmıştı...

O durumdayken, hanımına bir meseleden do­layı kızdığı için şöyle demişti:

''İyileştiğim zaman sana kırk değnek vuracağım!.''

Dü­şünebiliyor musun!. O durumdayken bile iyileşmekten umudunu kesmemiş!. Ölümler her yönden onu sararken; O yaşama umudunu kaybetmemiş!... Hayatın (bütün şartları ona kararırken) O hidayet ışığını kaybetmemiş...

Allah subhanehu ve teala kalbinize şifa versin...

tabiki bir olayı en iyi yaşayan bilir. ama bunlar tamamen paranoyaklık demek. kendini kaptırma yani. bu bulaşıcı bi hastalık değilki sana bulaşsın. bi insanın en iyi doktoruda tedaviside kendi iradesidir bunu unutma.

hastalık hastalığı problemi, kardeşim kendi sağlık sorunların yok ise eğer rutin sayılabilecek kontrollerden fazlasını takmamaya gayret et. çünkü bu yaptığın sağlığını düşünmek değil aksine sağlığını riske etmektir.

işte o elinde olmayan durumu elealabilcek en önemli şey senin kendi iraden. biz dua ederiz allah yardımcın olsun şifa versin inş. ama kendinde gayret göstermelisin

böyle hastalık, ilaç muhabbeti yaptığınız arkadaşlarınız varsa ya onları uyarın ya da uyarıyla olmuyorsa onlarla muhabbete girmeyin. çevrenin de etkisi var.