Aristo'ya göre ideal insan:
Kendini boşuna tehlikeye atmaz, çünkü onu kaygılandıran pek az şey vardır Ama önemli durumlarda hayatını bile seve seve verir, bazı şartlarda yaşamanın anlamı olmadığını da bilir.
İnsanlara yardıma koşar, kendisine yardım edildiğindeyse utanır.
İyilik bağışlamak bir üstünlük belirtisidir. İyilik görmekse bir alçalmadır.
Kamu gösterilerine katılmaz, sevdiği sevmediği ortadadır. İnsanları ve nesneleri umursamadığından dürüst davranır, açık konuşur.
Gözünde hiç bir şey fazla büyük olmadığı için, hiç bir şeye karşı da fazla hayranlık duymaz. Ancak dostuna karşı alttan alır, yoksa bu tür davranış bir köle özelliğidir.
Garaz nedir bilmez, olayları unutur, yürek incitecek şeyler üstünde durmaz.
Konuşmak için can atmaz. Övülmesi ya da yerilmesi onu ilgilendirmez.
Düşman da olsa, başkaları hakkında kötü konuşmaz, ancak o kişi kendi kendinin düşmanıysa iş değişir.
Ağır başlı davranır, sesi toktur, sözleri ölçülüdür; Telaşlı değildir, çünkü pek az şey onu kaygılandırır; Hiç bir şeye fazla önem vermediği için de hiddete kapılmaz. Cırtlak ses, acele adımlar, kaygı içindeki adama yakışır.
Hayatın cilvelerini vakar ve sükunetle karşılar, az sayıdaki askerlerini büyük bir savaş stratejisi ile yöneten usta bir general gibi, içinde bulunduğu durumdan elinden geldiğince yararlanır.
En iyi dost kendisidir, yalnız kalmaktan hoşlanır, erdemi ve yeteneği olmayan kişinin en büyük düşmanı ise kendisidir, yalnızlıktan o korkar

Aristo Kur'ana göre ideal insan portresine yaklaşmış..Kur'ana göre ideal insan olmasa, ne kadar idealde olsa İHSAN vasfından yoksun olacağı için, hep bir tarafı noksan kalır... Allah Razı olsun Çağrı..

Eyvallah.

Herşeye Eyvallahta Şu Riyakâr İnsanlara Ne Demeli..

Teşekkürler..

teşekkürler ..