Selamun aleykum ALLAHın rahmetli ve bereketi üzerinizde olsun...
22 yaşında bir kardeşinizim ben yıllardır yani babam vefat ettikten 2010 11 ocaktan sonra her yıl annemle birlikte aynı evde yaşadık halada beraberiz. Bana etmediği beddua küfür kalmadı atmadığı iftira ve girmediği evden kovma teşebbüsü kalmadı defalarca kez beni polise ihbar etti şiddet bile uygulamadığım halde mutlaka 2-3 ayda bir yapıyor bunu her seferinde uyarıyorum anlamıyor güzel konusuyorum anlamıyor nefsime yenik düşüyorum bende kötü çıkışmaya onun gibi olmaya başlıyorum ve üzülüyorum parası kayboluyor hemen bana geliyor 150 kere uyardım bak sonradan buluyosun yeter suçlama iftira atma bana diye yok sanki o gözüyle gördü kulagıyla duydu diş macunu kayboluyor bana geliyor saati kopmuş dolapta nasıl koptuysa sen yaptın diyor zamanında hiç tanımadığı benim kız arkadaşıma bile küfür etti arkadaşlarım hakkında küfürler ediyor evlerini kötülüyor 2 kişi yaşıyoruz sadece evde günün sonunda üzülen benim yine o hiç üzülmüyor az önce uyandırdım kapısı kitliydi sigaramı almış geri ver diye kapısını kitlemiş bir sürü beddua etti sen görüyosun ALLAHIM dedim içimden bir ton küfür kıyamet açtı verdi kapıyı kapattı ve 5 dakika sonra wc gitti bi baktı kapısı bozulmuş kitlenmiyor artık düşünüyorum bir gün o da gidecek ben yalnız kalacam ozaman üzülmeyecekmiyim ağlamayacakmıyım içim yanmayacak mı ? hepsi olucak fakat böyle devam edebileceğimi sanmıyorum kendi evimi tutup yaşamak istiyorum 2 abim var evliler biri yurt dısında biri istanbul anadolu yakasında
ikiside söyler bir gün gidersen bizi ara (bizim evimiz yıkıldı kentsel dönüsüm kapsamına girdi 4 hak sahibininde kirasını annem alıyor yani şuanda 3ünü benim alma şansım var bunuda yapmak istemiyorum tabiki sokakta kalmayacağını bildiğim halde yapmak istemiyorum şuanda artık öyle bi dereceye geldim ki sokaklarda yatmaya razı haldeyim çok zor durumdayım abilerim ablalarım kardeşlerim bu şekilde hayat cok daha farklı zor geliyor Allah hepinize ailenizle sevdiklerinizle imanlı huzurlu mutlu bir yaşam sürmeyi nasip etsin inşAllah bu yazdıklarımı okuyanlar hiç bişey yazmayacaklarsa bile Allahtan benim için sabır dilerlersede dilemezlersede yorum atarlarsada atmazlarsada hepinizden Allah rağzı olsun hayırlı sabahlar...

Aleykum Selam.. Yukarıdaki yazıyı baştan sona okudum. Yalnız sizin anlatmadığınız başka şeyler var gibi geldi bana.. Bir annenin ortada hiçbir şey yok iken evladına bu şekilde davranacağını sanmıyorum..Siz annenizi bu duruma getirmiş olabilir misiniz acaba ? Ya da anneniz babanızı kaybettikten sonra belkide çok ağır bir depresyon geçiriyorda siz bunun henüz farkında değilsinizdir...Bu da bir ihtimal.. Ama kesinlikle annenizin size böylesine keyfi kötü davrandığına ihtimal vermiyorum. Belkide evin en küçük oğlu olarak annenize bakıyor olmanız size ağır geldide siz kendinize yukarıdaki ifade ettiğiniz bahaneleri türetiyorsunuzdur..Size öncelikle Allah'ın huzurunda kendinizi bir ölçüp tartmanızı tavsiye ediyorum."Benim gerçekten hiç mi bir kabahatim yok?" diye bir kendinizi hesaba çekin vicdanen..Bir anne hele tek dayanağı yanındaki evladı ise yok yere ona eziyet etmez bence.