Önce yazmak yazmamak anlatmak anlatmamak arasında kaldım, sonra belki birine daha vücut olur dedim başlıyorum yazmaya;

Ben evde bir süredir yalnız yaşayan, sağlık problemlerinden dolayı işi bırakan bir gencim, yaklaşık bir süredir de bu kapanma döneminde sadece ibadete yoğunlaşıp, bu boş görünümlü dolu zamanı değerlendirmeye çalışıyorum, askerden döndüğüm süreden sonra hayatta ki düşüncelerim değişti ve Allah affetsin, ateist oldum, ilmi bilgilerden çok zaruri bir ton felsefe kitabı okuyup, çeşitli araştırmalar yaptım, sonunda her iki taraftan da beynim allak pullak oldu ve arada kaldım, evet dini yok saymak inanılmaz rahatlatıcıydı beklentin olmayınca korkun da olmuyordu, sonra hikmet ya işte, bir gece başıma hiç bir insanın gelmesini istemeyeceğim diğer alem görüntüsü geldi, bizim bilmediğimiz, içinden çıkamayacağımız, beynimizin kabul etmediği ama var olan Cin alemi...

Bunlardan sonra önce hocalar vs. sonra doktorlar bilmem ne derken, ailem de benle beraber eriyor, yıllardır bir vakit namazı kaçırınca ağlayan annem de başıma gelenler ve kendi yaptığım şeyler yüzünden imanının iyice kırıldığını gördüm

Bir gün Ruh ve Sinir hastanesinin bahçesinde otururken babamla, bir adam çıkageldi, elinde Yasin var ve bunu dağıtıyor oradakilere, önce güldüm sonra aldım, aldım ve baktım, ben arapça okuyabiliyorken bunu unuttuğumu fark ettim, Yasin bana bakıyor, ben Yasin'e

Tüm evrakları yırttım öğlen saat 2'de olan heyet toplantısını bıraktım babam ne kadar çıldırsada sinirinden dedim bu böyle olmaz, başladım ve 45 gün yemek içmek gelecek geçmiş umrumda olmadan, sadece kendimi namaza ve Kur'an okumaya verdim, önce tozlu raflardan Elifbaları aldım tek tek gece gece harf harf öğrenmeye çalıştım ve şükür olsun beynin bir köşe datasında kalan bütün bilgiler uyandı ve başladım Hatim indirmeye, bu arada 12 kilo verdim, Kpss sınavına 6 ay hazırlandığım halde bıraktım, çevremi bıraktım, arkadaşlarımdan ayrıldım, yaklaşık 6 aydırda vaziyetim halen devam ediyor


Geçen seneye kadar yokluğu için araştırma yaptığım Allah'ın, şimdi ayakta durduğum her saniye varlığına nasıl vakıf olurum diye araştırmasını yapıyorum,

Bu süreçlerde bir çok akıl oyunları oldu, kargalar ve martılar ve karıncalar bu gözlemimde ilk safhada oldu, özellikle Eminönü Yeni Camii'de karıncaların hareket ve eylemlerini gözledim saatlerce tabi bu deli tavrım bir çok insan tarafından videolara alındı belki ileride komedi olarak sunarlar kendimi izlerim fark etmez,

Evet işin koptuğu ve her şeyi daha iyi anladığım nokta KARINCALAR oldu, bana 7.2 milyar insanın anlatamadığını KARINCALAR anlatmıştı, ordan duaları, oradan kavimlerdeki yeri derken derken

Şimdi 7000 Hadisi bitirmeye çalışıyorum

Gelelim olayın özüne, DİN gerçek anlamada tam cevabı olmayan bir KARMA, KADER; sorulamayacak kadar keskin bir GİRDAP, ELÇİLER hiç bir zaman vakıf olamayacağımız kadar İÇDÜNYA

Peki nasıl mı ulaşacağız hakikatlere, sadece bir KARINCA bütün kainatın cevabı içinde...

3 Gece önce kardeşim iş dönüşü Türkler tarafından dövülen sokağa atılan bir Suriyeli çocuğu eve getirdi bir gece misafir ettik, önce yaralarını sardık, üstünü değiştirdik, yıkadık, karnını doyurup anlat dedim; önce ağladı, sonra anlat dedim, gözlerimin içine baktı Seni Allah mı çıkardı karşıma dedi, hayır Seni Allah gönderdi dedim, Annesini Suriye'de kaybetmiş, babası Lübnan'a kaçırmış oradan uçağa bindirmişler annenin mezarını gör diye Suriye diye yollamışlar, ama uçak İstanbul'muş ve bilmeyerek buralara ta dıdısının dıdısından bizim eve gelmiş, babam başka bir eş aldı, iki aydır sokakta yatıyorum dedi, beni bıraktı, Allah dedim; hüzünlü baktı, inancı artık yokla var arasında belki de yoktu belki de vardı bilmiyorum belki sakalımdan çekindi, yaktık beraber sigara, önce içtiği maddeleri konuştuk, tepkilerini bende anlatınca, abii şaka mı yapıyorsun dedi evet dedim, geçtiği yolları anlatınca abi inanmıyorum dedi evet dedim ve sonra bir sigara daha bir sigara daha, sabaha kadar anlattım, o anlattı ben anlattım, sabah babanı ara ondan güzel haber alacaksın dedim, o kadar yaşanmışlığa rağmen onun araması ölüm gibi gelse de ona aramış, babasıyla barışmışlar ve dün gece Suriye'ye gitti annesini görmeye Adı; Ahmet ne güzel isim ama, sonra bu gece düşündüm Takdir-i İlahi Ahmet'e o yolu, bu kuluna bu yolu göstermeseydi, o uçağa biner miydi, ben her secde de ağlar mıydım?..

İnsanları sakın ve sakın hakir görmeyin, sistem öyle bir kurulmuş ki akıl sır ermez, Esrar bu Gizem, ne biz fani kullar bilir, ne Melekler, Ya Rab öyle bir büyük ki ''ŞER BİLDİĞİN HER ŞEYDE HAYIR ÇIKARIP, HAYIR ZANNETTİĞİN HER ŞEY ŞERRE ÇEVİRİR''

Sadece Ahmet'e babanı ara dememin arkasını doldurmam için mi bu kadar yaşanmışlık; bilinmez...

Son nefesimizde imanlı ölmeyi nasip etsin bizlere, Amin...

Kemküm çok ama çok duygu dolu bir paylaşım..hüzünlendim..Allah siz ve siz gibi insanlardan razı olsun..Eksik etmesin, Veli kul, veliliğinin farkında olmazmış ya Allah bilir ..

Amin..
Hikayeniz çok hüzünlü, düşündürücü; bizimle paylaşıp ibret almamızı sağladığınız
için Allah razı olsun, ne mutlu ki en yüce, en yakın Dost'u bulmuş, hayatı onunla
hisseder olmuşsunuz, bizlere de dua ediniz..

Ilginç suriyeli çocuk genetik mühendisi sanırım..
Ya çocuk çok iyi Türkçe biliyor yada siz çok iyi Arapça yada Kürtçe biliyorsunuz muhabbet okadar koyu olduğuna göre..

Kardeşim delilik bir çok kapıları açan bir anahtar olmuş size ,bir çok sebeble insanların bazıları Rabbe açılan bir delikten mevlaya bakar..

Allah hepimizi bir göreve hazırlıyor, İnşallah ve İnşallah her birimizin görevi ne ise o yolda emin yürümeyi nasip eylesin, bu sadece bir konuydu özü vesile, hepimizin şunu bilmesi lazım

''Sakın ve sakın ümit kesmeyelim Allah'tan, verdikleri ile vermedikleri hepsi birer nimet''

Ve ciddi anlamda dikkat edin sağlığınıza, her biriniz çok ama çok önemli zindan olmasın hayatınız.

Allah Razı olsun kardeşim dualarınızda bizide unutmayın....