...anne...
Yine yeni acılar çalıyor kapımı anne,
Yine alacaklı gibi duruyorlar kapı önünde..
Ürküten seslerini duyuyorum, duyduğum sesler korkutuyor beni anne..
Kapımın önünde dur! Kapı çalmasın! Kapı açılmasın!
Yanımda dur anne, acılar beni yağmalamasın!
Sar beni kolların arasına, tıka kulaklarımı duyduğum sesler karşısında..
Gücüm yok anne, acılarla başa çıkacak gücüm yok..
Sabretmek nedir ki anne?
Acı içinde kıvranırken dahi kendine acı yaşatmanın adı sabır ise,
Susup beklemenin içini yakıp kavurmasına dahi sabır deniyorsa,
Ve akması gereken onca yaş içe akıtılıyor da bunun adına sabır deniyorsa ben sabrediyorum anne.. Hem de hiç olmadığı kadar sabrediyorum..
Acıları bastırmak adına, acıyla yaşamak namına..
Sabır ki dudağıma yapışmış iki hece, Sabır ki dayandığım tek kelime..
Bu yüzden bana “sabret” deme..
Sabret demek yerine, sende ki sabrı öğretsene…
Büyümek bu kadar zor muydu anne?
Oysa büyümek bu kadar zor görünmezdi çocuk gözümde..
Her şey bir oyundu görünürde, Oyuncaklarla oynanan ve hep mutlu başlayıp, mutlu sonlarla biten bir oyun..
Ağlamalar isteklerin geri çevrilmesiyle,
Kavgalar bir başkasının elinden oyuncağını almasıyla başlarken,
Şimdilerde bizim kavgamız kiminle?
Gözlerde biriken yaş hangi isteğin geri çevrilmesiyle?
Elimden oyuncağım alınmadı, İsteğim de geri çevrilmedi,
Peki ben niye ağlıyorum anne?
Sen tek bir damlayı gözüme değdirmezken, şimdi gözümde ki bu yaşlar da niye?
Ama anlıyorum anne..
Acılarla olgunluğa eriştikçe anlıyor insan,
Anladım ki hayat bir oyun sahnesi, bizlerde bu sahnenin oyuncusu..
Ve anladım ki oyunlar sadece çocuklukta oynanan oyunlardan ibaret değilmiş..
Hayatmış başlı başına oyun olan, Hayatmış bizi çocukluğumuzda oyuna hazırlayan..
Hayat şimdilerde yeni oyunlarından birinde oynatıyor beni anne,
Hayat beni oyuncağı yapmış oynuyor..
Hayat benimle değil, ben hayatla oynamak istiyorum anne..
Bana hayatla nasıl oynanır bunu da öğretsene…
Hadi ellerini benim için duaya kaldırsana anne,
Yüreğini benim için duaya açsana..
Lisanıma küf/ür bulaşmış, dualarınla temizlesene..
İsyana meyilli tüm sözlerim, dökülürse her biri tükeneceğim..
Korkuyorum anne, tükenmekten korkuyorum..
Dualarını üzerimden eksik etme, muhtacım şimdilerde..
...Öyle garip bir dünya...
...Olmaz dediğin ne varsa olur...
...Düşmem der düşersin...
...Şaşmam der şaşarsın...
...En garibi de budur ya;...
...Öldüm der durur yine de Yaşarsın...
Bunu ilk beğenen sen ol.
