Merhaba,

benim annem babam yaşlı. dolayısıyla artık çok fazla "tartışmak" , "kavga etmek" ,"sert konuşmak" , "bağırmak" gibi şeyler benim için çok lüks olmaya başladı. 

yani tabi anne - babaya karşı bunlar zaten olmaması gereken şeyler ,ama kardeşlere yönelik (de) bunlar çok lüks olmaya başladı. Evet..çünkü bunlardan biri vaki olduğunda annem haklı olup olmamam etkilemeden hemen karışıyor ,eee haklı olsam bile sert bişey söyleyemeyeceğime göre..

ki kurandan "öf" bile demek yasak görülmüş. (Yani "günah!")

bazen arada kalıyorum. annem 18 yıl eğitimini aldığım, bildiğim bir konuda bile olsa bunun aksinin doğru olduğunu söyleyebiliyor. 

aceba bu tarz bir durumda doğru olan nedir? nasıl davranmak lazım. bir de babamın şöyle bir savı var "oğullar, babalarının hatalarını, eksiklerini söyleyemezler, söylememeli"

ee o zaman nasıl farkedecek?

biri söylemeli bence ,ama nasıl..

belki de uygun iletişim yöntemini kullanamıyorum. 

ayrıca annem evlenmemi istiyor. mantıken hareket edildiğinde bunun bu şekilde doğru olmayacağını söyleyenler oldu , yani senin istemen senin mutluluğun daha önemli diyenler oldu.

bense annemi mutlu etmek için evlenmeye niyetliyim,açık ve net. onun dediğinin dışına kolay kolay çıkamıyorum. 

fikirlerinizi beyan edebilir , varsa bir hatamı paylaşabilir ya da konuyu nesnel birşekilde benden bağımsız tartışabilirsiniz.

iyi günler.

Konuştuğunda kırılacak kadar yaşlıysalar söylediklerini kafana takmaman gerek,  yok konuşabileceğin yaşta iseler o zaman seninde dediğin gibi uygun iletişim yöntemini kullanamıyorsundur, anne baba hakkına riayet ederek uygun bi üslupla olduktan sonra  anne babamızda olsa doğru bildiğimizi veya ne düşündüğümüzü söylememiz gayet doğal diye düşünüyorum. Tabi aile içinde bazen öyle zamanlar vardır ki en doğru şeyi en doğru şekilde söylesen yine yanlış anlaşılır, fındık kabuğunu doldurmayacak bir meseleye bi bakmışsın kocaman bi olaya dönüşmüş, o zamanlarda susup doğru zamanı beklemek gerekir diye düşünüyorum.


“annemi mutlu etmek için evlenmeye niyetliyim” demişsin bana sorarsan hatırla evlilik olmaz hem karşındakine haksızlık olmazmı kendinde mutlu olacaksın ki mutlu edebilesin.

Ayrıca annenin evlenmeni istemesi güzel bir şey değil mi? Sen evlenmeyi mi istemiyorsun? Yoksa sırf annen istediği için mi istemiyorsun? (Konuşmandan biraz isteksiz olduğunu anladım)

Aile içi fikir ayrılıkları zor bir durum Allah kolaylık versin.

çocuk sahibi olmak istiyorum , içimden geçeni de söyleyeyim, gönlümden erkek bir çocuk sahibi olmak geçiyor ,bunu çok istiyorum.
yani tabii, bunun içinde evlenmek gerekli.

evlilik normal şartlarda sanki bazı çalışmalarıma engel olacakmış gibi yada zorlaştıracakmış gibi sezgilerim var doğrusu (mesela maaş almıyor olsam da bazı çalışmalar akademik. çoğunlukla çalışmalarımda fen bağlamları kullanmaktayım.

diğer taraftan hadi tamam bunu gözardı ediyorum yani zor olacak olsada istiyorum diyelim. sünnet üzere evleneceğim yani ,fakat uygun bir bayan henüz yok ortada gibime geliyor.

sanırım kötü bir özelliğim var bu arada ben hanımların yanına kendiliğinden gitmiyorum, bunun yerine onlar yanıma gelsin diyorum yada bunu tercih ediyorum, ergenlik döneminde hatta şuandada dış görünümüm çekici sanırım çünkü hanımlar bana kendiliğinden gelip kendilerini tanıtıcı niteliklerini beyan ediyorlar ya da tanışmak istiyorlar hala.

ne var ki çok fazla şart koşuyor olabilirim (bu son söylediğimden emin değilim) şuan da yanıma yaklaşanlar yada yanıma gelenler veya benimle tanışanlar ya da tanışmış olanları ben çok çekici bulmadım ,gerçi çekicilik benim için çok fazla şey ifade etmiyor diyorum bazen çünkü biz zeki ve ilim sahibi kimse olan peygamber efendimiz (s.a.v.) den biliyoruz ki bir erkek bir bayanı üç sebepten nikahlar

1) soyu için
2) malı için
3) dini için.
son söylenen önerilmiş. 3. sünü bazı gerekçelerden eliyorum. (fakat tam olarak diğerleri için de birşey söylemek zor) (mesela şu bir sebeptir: tercüman olarak bir şirkette çalışmakta idim, kasadan çağrıldım ve tercüme işlemi için yaklaştım ...
bayan (nerden olduğunu hatrlamıyorum) açık saçık deiyorum nerdeyse bikinili giyinmişti. ancak yaptığım tercüme ve iletişim sonucunda beni çok şaşırtan şeyler söyledi ve bu gözlem sonuçları bana bazı şeyler öğretti. bayan müşteri ile (türkçe tercüme ile) aramızda şu konuşma geçti.

ben-- , merhaba hanımefendi, problem nedir ,yrardımcı olabilir miyim?
bayan-- kasiyer bana yanlış miktarda para verdi
ben---nasıl biraz detaylandırabilir misiniz lütfen?
bayan- evet tabi. ben hakkım olmayan bir para aldım. ben şu miktar alacaktım ancak kasiyer hata ile bana 500tl fazla para verdi.
(şaşırdım, bayan devam etti)
bayan---efendim, ben bu parayı kabul edersem ,Allah benden bunun hesabını mutlaka sorar ya da bu ilerde benden çıkar.
ben---doğrusu şaşırdım ve çok takdir ettim. çok da müteşekkirim:
*****
kasiyer de şaşırdı.
görüşme sonlandı
*****************

burda ne demek istiyorum , biz insanların iç yapısını bilemeyiz tabiiiki ,zahirine göre aksiyon alıyoruz ancak zahiren de malesef yani görünen kısım gerçeği yansıtmayabiliyor. mesela şuanda sürekli benle tanışmak yada tanışıklığını sürdürmek isteyen kapalı , namaz kıldığını da beyan etmiş bayanlar var. Fakat bunlar nikahlamak için uygun görünmüyor.

benim şartlarım mesela şunlar gibi.

*** düşünceli olmalı. (konuşurken ve davranırken ne yaptığını bilmeli)
*** çok güzel olması veya çekici olması zorunlu DEĞİL. ancak ilim sahibi ya da ilimle bilimle ilgili olmalı ya da buna elverişli olmalı. (Bu tam olarak maaş karşılığı iş yapmak demek değil bence. pekala maaş almayan fakat bu işi yapan akademisyen de akademisyen tanımına uygun bence. Yani mesela akademik kadroda çalışan biri olmalı demiyorum ,üniversite eğitimi yeterli. Ancak ilmi ve/veya fen bilimlerine ilgi duymalı)

bu iki koşul benim için zorunlu. EEE ben bu niteliklere sahip birini nasıl ve ne zaman bulucam?

anneme sordum ,dedim ki : acep 5 yıl sonra evlensem ya da 5 yıl içinde olmaz mı? annem bana
- olmaz oğlum. 5 yıl sonra belki saçların beyazlar felan.


Bir rica: evlilik ile ilgili görüşler de çok saygıyla karşılanacaktır veya karşılanmaktadır ancak konunun evlilik bağlamına indirgenmemesi rica olunur.

konu anne baba hakkı hakkındadır.

şöyle de bir ahlaka sahibim : " ben herhangi bir işte iken zarar etmeyeyim de , kar oranı her zaman müzakere için uygundur"
burdada şunlardan ateş yani cehennem azabından korktuğumdan anne baba haklarını detaylıca öğrenmek,başkasından duymak veya hatırlamak isterim.
ancak evladın anne baba hakkı üzerindeki hakları çok da umurumda değil benim. üstteki mantığın buradaki nedenselliği şöyle oluyor

"pekala onlar bana haksızlık etmişse veya edecek olsa, ben haklarımı helal etme özgürlüğüne sahip olurum ancak onlarınkinden emin olamam"

şuan aklıma geldi. evlenip çocuk sahibi olursam her ikisi ya da tersi geçerli olacak.