![[Resim: 344596-3-4-b2fcd.jpg]](http://iblog.milliyet.com.tr/imgroot/blogv7/Blog333/2012/01/19/55/344596-3-4-b2fcd.jpg)
Allah dostlarından İbrahim Ethem anlatıyor. ..
Bir gün bana bir gurup misafir geldi. Hemen buyur ederek içeri aldım. Hepsinin de derviş olduklarını hemen anlamıştım.
Hoş beşten sonra yemekler yendi, sular içildi ve sohbete geçildi. Bir esrar âlemine dalmış devamlı konuşuyorduk. Artık iyice kavramıştım ki, Allah'a yakınlık hususunda misafirlerim benden çok ileri çizgide bulunuyorlardı. Onlardan birçok bilgiler kapabilirdim.
Sohbet dönüp dolaşıp "Allah korkusu" hakkında düğümlenince bu konuda bana ne gibi öğütler verebileceklerini ileri sürdüm, hatta "Benim de sizler gibi, Allah korkusunu iyice gönlümde kökleştirebilmem için neleri yapmam gerekiyor?" diye sordum.
Bana şu öğütleri sıraladılar:
Çok konuşarak gevezelik eden kimselerin kalbi uyanık değildir.
Midesini tıka basa dolduranlar, sır ve hikmetleri asla anlayamazlar.
Halk yığınları ile çok münasebette bulunanlar ibadetin gerçek tadına varamazlar.
Geçici ve aldatıcı dünya nimetlerine sevgi besleyenlerin akıbetleri kötüdür.
Cahillerin kalpleri ölüdür.
Başkalarına zulüm ve haksızlık edenlerle düşüp kalkanlarda, nurlu Allah yolunun gösterdiği doğruluk ve adalet duygusu yoktur.
Ötekinin berikinin hoşnutluğunu kazanmak isteyenler Allah'ın hoşnutluğunu kazanamazlar.
