Allah’tan korkmanın alameti şu yedi şeyde, [dilde, kalbde, gözde, midede, elde, ayakta ve ibadette] belli olur.
1- Dilde: Yalan söylemez. Hadis-i şeriflerde buyuruldu ki: (Müminde, her huy bulunabilir. Fakat yalancı ve hain olamaz. Yalan insanı günaha sokar; günah da cehenneme götürür.), (Yalan, imana aykırıdır; münafıklık alametidir.), (Güldürmek için yalan söyleyene, yazıklar olsun!)
Allah’tan korkanın dili yalan söylemediği gibi, gıybet de etmez. Gıybet, insanın sevaplarının azalmasına, başkasının günahlarının kendine verilmesine sebep olur. Gıybet büyük günahtır. Hadis-i şeriftee (Gıybet, leş yemekten daha kötüdür; imanı zayıflatarak yok eder.)buyuruldu. Allah’tan korkan, boş da konuşmaz. Hadis-i şerifte (Kıyamette günahı en çok olan boş konuşandır.) buyuruldu.
2- Kalbde: Kalbi, kin, haset gibi kötü huylardan temizlenmiştir.
3- Gözde: Harama bakmaz. Hadis-i şerifte, (Harama bakmak, şeytanın zehirli oklarından bir oktur. Allah korkusu ile harama bakmayana, Allahü teâlâ öyle bir iman verir ki, tadını kalbinde hisseder.) buyuruldu. Kâinattaki her şeye ibretle bakar. Hz. İsa, (Sözü zikir, sükutu fikir, bakışı ibret olanlar, bana benzemiş olur.) buyurdu.
4- Midede: Haram lokmadan uzaktır. Hadis-i şerifte, (Bir lokma haram yiyenin kırk günlük güzel ameli kabul olmaz.) buyuruldu.
5- Elde: Harama uzanmaz.
6- Ayakta: Günah işlenen yere gitmez.
7- İbadette: İhlası [Allah rızasını] esas alır, riyadan kaçınır.
Allah’tan korkan kimse, Onun emir ve yasaklarına riayet eder. Hiç kimseye kötülük etmez. Kusurlarına tövbe eder. Çalışırken, alış-veriş ederken, kimsenin hakkını yemez. Arkadaşlarını sever ve kendini sevdirir. Kimseyi çekiştirmez, kimseye sert davranmaz. Malı ve mevkii herkese iyilik etmek için ister. Kendini beğenmez. Allahü teâlânın her an, gördüğü ve bildiğini düşünerek, hiç kötülük etmez. Kısaca, Allah’tan korkan, vatanına, milletine faydalı olur.