Ahmed Arif
Hani Kurşun Sıksan Geçmez Geceden

Yiğit harmanları, yığınaklar, 
Kurulmuş çetin dağlarında vatanların. 
Dize getirilmiş haydutlar, 
Hayınlar, amana gelmiş, 
Yetim hakkı sorulmuş, 
Hesap görülmüş. 
Demdir bu... 
Demdir, 
Derya dibinde yangınlar, 
Kan kesmiş ovalar
Çelik kadavrası korugan'ların. 
Ölünmüş, canım,ölünmüş 
Murad alınmış... demdir bu
Beter, bize kısmetmiş. 
Ölüm, böyle altı okka koymaz adama, 
Susmak ve beklemek, müthiş 
Genciz, namlu gibi, 
Ve çatal yürek, 
Barışa, bayrama hasret 
Uykulara, derin, kaygısız, rahat, 
Otuziki dişimizle gülmeğe, 
Doyasıya sevişmeğe,yemeğe... 
Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri, 
Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret 
Ve asıl biz biliriz kederi. 

İçim, bir suskunsa tekin mi ola? 
O Malta bıçağı,kınsız,uyanık, 
Ve genç bir mısradır 
Neden, neden alnındaki yıkkınlık, 
Bakışlarındaki öldüren buğu? 
Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri... 
Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan, 
Dost, düşman söz eder kendi kavlince, 
Kınanmak, yiğit başına. 
Bu, ne ayıp, ne de yasak, 
Öylece bir gerçek, kendi halinde, 
Belki, yaşamama sebep... 
Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. 
Hani, kurşun sıksan geçmez geceden, 
Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık... 
Ve zehir - zıkkım cıgaram. 
Gene bir cehennem var yastığımda, 
Gel artık...

Diyarbekir Kalesi Adiloş Bebenin Ninnisi


Varamaz elim 
Ayvasına, narına can dayanamazken, 
Kırar boynumu yürürüm. 
Kurdun, kuşun bileceği hal değil, 
Sormayın hiç 
Kara ferman çıkadursun yollara, 
Yarin bahçesi tarumar, 
Olancası bir tutam can, 
Kadasına, belasına sunduğum, 
Ben öleydim loooy... 
Elim boş, 
Ayağım pusu. 
Bir ben bileceğim oysa 
Ne afat sevdim. 
Bir de ağzı var dili yok 
Diyarbekir Kalesi... 
Açar, 
Kan kırmızı yediverenler 
Ve kar yağar bir yandan, 
Savrulur Karacadağ, 
Savrulur zozan... 
Bak, bıyığım buz tuttu, 
Üşüyorum
Zemheri de uzadıkça uzadı, 
Seni, baharmışın gibi düşünüyorum, 
Seni, Diyarbekir gibi, 
Nelere, nelere baskın gelmez ki 
Seni düşünmenin tadı... 

Hamravat suyu dondu, 
Diclede dört parmak buz, 
Biz Çayı kardan demliyoruz. 
Anam sır gibi saklar siyatiğini, 
"Yel" der, "Baharın geçer". 
Bacım, ikicanlı, ağır, 
Güzel kızdır, bilirsin. 
İlki bu, bir yandan saklı utanır 
Ve bir yandan korkar 
Ölürüm deyi. 
Bir can daha çoğalacağız bu kış. 
Bebeğim, neremde saklayım seni? 
Hoş gelir, 
Safa gelir, 
Ahmed Arifin yeğeni... 
Bunlar, 
Engerekler ve çıyanlardır, 
Bunlar, 
Aşımıza, ekmeğimize 
Göz koyanlardır, 
Tanı bunları, 
Tanı da büyü... 
Bu, namustur 
Künyemize kazınmış, 
Bu da sabır, 
Ağulardan süzülmüş. 
Sarıl bunlara 
Sarıl da büyü.

Bu Zindan, Bu Kırgın, Bu Can Pazarı

Gördüler 
Yedi cihan, 
İn, cin Kaf dağının ardındakiler, 
Kıtlık da kıran da olsa 
Gördüler analar neler doğurur 
Aman aman hey... 
Yiğitler vuruldukça. 
Akarsu duruldukça. 
Cadı, yalan hamurunu dağ - dağ yoğurur 
Aman aman hey 
Dünyalar vardır elvan, 
Bir su damlasında, bir kıl ucunda, 
Meyvalar vardır, meyvalar, 
Ağacı, omcası yok, 
Sana vurgun, sana dost. 
Beride Kabil'in murdar baltası 
Ve kan değirmenleri, 
Kader kahpesi. 
Beride borazancıları o puşt ölümün, 
Hazır ırzını vermeğe 


Bu zindan, bu kırgın, bu can pazarı, 
Macera değil. 
Yaşamak, sade "yaşamak" 
Yosun, solucan harcıdır. 
Öyle açar ki murat. 
Susuz, güneşsiz de kalsa, koparılsa da 
Şavkı, bulut güllerinden daha bir suna, 
Daha bir burcu - burcudur. 
Bu zindan, bu kırgın, bu can pazarı 
Macera değil 
Sardığım toprağımın altın sabrıdır. 
Cıgara değil. 
Meltemin bir tadı, ustura ağzı 
Biri, kız memesi, tılsım, 
Yağmurun bir damlası süzülmüş küfür, 
Bir damlası, aşk. 
Senin uykuların hayın, 
Düşlerin kardeş. 
Duyar mısın, anlayıp sızlar mısın ki? 
Gece, samanyollarında
Mısralarım kardeş - kardeş çağırır 

Serabın bir sonu vardır, 
Ufkun, sıradağın sonu. 
Uçarın, kaçarın bir sonu vardır 
Senin sonun yok. 
Mandaların, kavakların pazarı olur, 
Senin pazarın olamaz. 
Sensiz nar çatlamaz, bebek gııı demez. 
Beni böyle şair, divane etmez, 
Kızımın çatal göğsü. 
Senin yüzün suyu hürmetinedir 
Buğdalara, cevizlere yürüyen 
Kara toprağın ak südü... 

Ahmed Arif
Bir Akşam Üstüdür

Bir akşam üstüdür sarabî 
Tam dünyayı dolaşmak saatindesin. 
Ay ışığı su içer birazdan. 
Rüsva olmuş ellerinin emeği, 
Manşetlerde kilometre kilometre yalan 
Sallanır durur. 
Bir akşam üstüdür katil,
Alıp götürmüşler dost dediğini 
Almış rüzgârlar içini, 
Ümide benzer, sevdaya benzer... 
Soğuk bir namludur kör ve pusuda 
Ense kökünde zulüm, 
Ve sermiş cânım sofrasını dört başı mâmur 
Burnun dibine hürriyet. 
Seviyorum mümkün değil; 
Aranızda kurşun, yasak bölge var 
Sen genç, sevdan ölünecek kadar güzel 
Kanunu yapanlar ihtiyar.

Maviye çalar gözlerin

Maviye çalar gözlerin, 
Yangın mavisine 
Rüzgarda asi, 
Körsem, 
Senden gayrısına yoksam, 
Bozuksam, 
Can benim, düş benim, 
Ellere nesi? 
Hadi gel, 
Ay karanlık... 


İtten aç, 
Yılandan çıplak, 
Vurgun ve bela 
Gelip durmuşsam kapına 
Var mı ki doymazlığım? 
İlle de ille 
Sevmelerim, 
Sevmelerim gibisi? 
Oturmuş yazıcılar 
Fermanım yazar 
Nolur gel, 
Ay karanlık... 
Dört yanım puşt zulası, 
Dost yüzlü, 
Dost gülücüklü 
Cıgaramdan yanar. 
Alnım öperler, 
Suskun, hayın, çıyansı. 
Dört yanım puşt zulası, 
Dönerim dönerim çıkmaz. 
En leylim gecede ölesim tutmuş, 
Etme gel, 
Ay karanlık...

Anadoluyum ben tanıyormusun

Beşikler vermişim Nuh'a 
Salıncaklar, hamaklar, 
Havva Anan dünkü çocuk sayılır, 
Anadoluyum ben, 
Tanıyor musun ? 
Utanırım, 
Utanırım fıkaralıktan, 
Ele, güne karşı çıplak... 
Üşür fidelerim, 
Harmanım kesat. 
Kardeşliğin, çalışmanın, 
Beraberliğin, 
güllerinin katmer açtığı, 
Şairlerin, bilginlerin dünyalarında, 
Kalmışım bir başıma,ve uzak. 
Biliyor musun ? 
Anadoluyum ben tanıyormusun


Binlerce yıl sağılmışım, 
Korkunç atlılarıyla parçalamışlar 
Nazlı, seher-sabah uykularımı 
Hükümdarlar, saldırganlar, haydutlar, 
Haraç salmışlar üstüme. 
Ne İskender takmışım, 
Ne şah ne sultan 
Göçüp gitmişler, gölgesiz! 
Selam etmişim dostuma 
Ve dayatmışım... 
Görüyor musun ? 
Nasıl severim bir bilsen. 
Köroğluyu, 
Karayılanı, 
Meçhul Askeri... 
Sonra Pir Sultanı ve Bedrettini. 
Sonra kalem yazmaz, 
Bir nice sevda... 
Bir bilsen, 
Onlar beni nasıl severdi. 
Bir bilsen, Urfa'da kurşun atanı 
Minareden, barikattan, 
Selvi dalından, 
Ölüme nasıl gülerdi. 
Bilmeni mutlak isterim, 
Duyuyor musun ? 
Anadoluyum ben tanıyormusun

Öyle yıkma kendini, 
Öyle mahzun, öyle garip... 
Nerede olursan ol, 
İçerde, dışarda, derste, sırada, 
Yürü üstüne - üstüne, 
Tükür yüzüne celladın, 
Fırsatçının, fesatçının, hayının... 
Dayan kitap ile 
Dayan iş ile. 
Tırnak ile, diş ile, 
Umut ile, sevda ile, düş ile 
Dayan rüsva etme beni. 

Anadoluyum ben tanıyormusun
Gör, nasıl yeniden yaratılırım, 
Namuslu, genç ellerinle. 
Kızlarım, 
Oğullarım var gelecekte, 
Herbiri vazgeçilmez cihan parçası. 
Kaç bin yıllık hasretimin koncası, 
Gözlerinden, 
Gözlerinden öperim, 
Bir umudum sende, 
Anlıyor musun ?