Serada yetiştirilmiş mevsimsiz tatsız tuzsuz bir yemişti aşk
Ne kabuğundaydı vitamini ne içinde
Hazımsızlıktan mıdır nedir rahatsız eder gece
Pişman eder insanı yediğine yiyeceğine
Yahut karanlık bir gecede yürünen bir ormandı aşk
Bir iki adımdan sonra kaybeder tüm esrarengizliğini
Hani korkarsın ardında varmış gibi biri
Türküler fısıldarsın susturmak için sessizliği
Yâda bir şairin ekmek kavgasıdır aşk
Hangisi gidiyorsa ayrılık mı sevda mı?
Hangisi seviliyorsa küfürlü mü yalın mı?
Yazdıran işte hiç tatmadığını tatmayacağını
Veya benim gibilerin dilini yakmış bir süt bardağıdır aşk
Faydası zararından az
Yüzünde son bahar bakışlarında hazan biraz
Ve her gece küfür edilecek kadar mümtaz
Adı bende saklı bir şeydi aşk…
Şehrayin