Abdülkadir Geylânî'nin Şeytana Galebesi

O şöyle demektedir:

"Bir keresinde ibâdet ediyordum. Üzerinde nur bulunan büyük bir arş gördüm. Bu nur bana seslendi:

"Ey Abdülkadir! Ben senin Rabbinim, başkalarına haram kıldıklarımı sana helâl ettim."

Cevap verdim:

- Sen, kendisinden başka ilâh olmayan Allah'sın öyle mi? Defol buradan ey Allah'ın düşmanı!

Bunun üzerine bu nur darmadağın oldu ve kopkoyu bir zulmete dönüştü. Arkasından da şöyle seslendi:

- Ey Abdülkadir, benden dinindeki fıkhın (kavrayışın), ilmin ve ulaştığın mertebeler sayesinde kurtuldun. İnan ki, ben aynı şeyle yetmiş kişiyi saptırdım.


Abdülkadir Geylânî'ye soruldu:

- Onun şeytan olduğunu nasıl bildin? Cevap verdi:

- Bana "Başkalarına haram kıldığımı sana helâl ettim" demesinden...

Çünkü biliyordum ki, Hz. Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem)'in şeriatı nesholunmaz ve değişmez. Bir de onun "Ben senin Rabbinim" deyip de "Ben, zâtımdan başka ilâh olmayan Allah'ım" diyememesinden..."

Konuyu açmadan önce açılmış olabileceğine ihtimal vermiştim fakat benim gayretim senin şuan ifade ettiğin şey de anlamını buldu. Allah razı olsun.

ben abdulkadir geylaniyi sofilerden duyduğumda ne pis bir adammış(haşa) diye geçiriyordum aklımdan, bir de o dönemin alimlerinden öğrenmek lazımmış. iftira hakkı zedeleyebilecek değildir. İsa aleyhisselamı, Hz. Aliyi putlaştıranlar olmuştu, hala da var. bu demek değildir ki bu kişiler bunlara örnek olmuştur. tasavvufa karşı çıkanlar da çıkacaklarsa bile karşı çıktıkları şeyi iyi tanımaları gerekiyor, bir anda müfteri konumuna da düşme tehlikesi var.

Rabbani tasavvuf olmazsa bizim ruh dünyamız çöker. İnsan sadece ceset ve suretten ibaret bir varlık değildir. Şeytan aleyhillane bizim bu tarafımızı çökertmek için batıl tasavvuf anlayışını gündeme getirmiş; biz de bu batıl tasavvuftan kurtulalım derken rabbani tasavvufu gölge de bırakmışız.

Aslında böyle olmamalı sadece birisi yazıp ya da alıntılayıp diğerlerinin de sadece ilgi(lerini) çeken konular da yüzeysel olarak takılmaları yerine; konular iyice irdelenmeli ve forumdaşlar çıkarımlar da bulunmalı. Forum ortamı budur ve forumu faydalı veri alış-verişi haline getirmek için böyle olmalıdır. Özellikle çok konuşan kardeşlerimiz, sadece boş yönler de değil böyle müspet yönlerde de çok konuşmalı hatta en çok konuşmalıdır. Seyrin bunun aksi yönde gelişmiş olması beni üzüyor ve bu konu da bir (uyarı değil de) öğüt niteliğinde bir şeyler yazmak istedim.
Mesela veli bir alimden alıntılamış olduğumuz (yukarıdaki) kıssadan ne çıkarabiliriz?
1-Şeytan bizleri gaflete düşürmek için dost görünümünde yaklaşmaktan ve nefsi pohpohlayan cümleler sarfetmekten çekinmeyen bir kimsedir.
2-Allah'ın haram kıldığını helal kılan ancak şeytan ve onun dostları olabilir.
Vb.
Bu şekilde herkes birer çıkarımda bulunsa çok faydalı olurdu, diye temenni ediyorum ama aceba beni duyan duyarlı kimseler var mı?

Yok mu?