“Allahu ekber “ derken bina sarsılırdı....


Bediüzzaman said nursi’nin uzun yıllar hizmetinde bulunmuş ,ihlaslı ,samimi bir talebesi olan Bayram Yüksel , üstadın namaza büyük önem verdiğini , huşu ve tadil-i erkana fevkalade riayet ettiğini söylemiştir.
Onun anlattığına göre üstad,namazı çok huşu içinde kılardı .sureleri okurken tane tane okurdu.namaza dururken tam huzura vardığında,niyet edip ,allhü ekber dediği zaman ,arkasındaki talebeler korkardı.hatta tekbir getirdiği zaman ahşap bina sarsılırdı. Buna Mustafa Sungur ,Mehmet Fırıncı gibi daha birçok talebesi şahit olmuş ve anlatmışlardır.

Namaz vaktine çok dikkat eder ,namazlarını tam vaktinde kılardı. Mesela ısparta’dan gelirken emirdağ’a beş dakika sonra varılacak olsa bile ,üstad saate bakar ,kış ,fırtına olsa beklemez, hemen namazı eda ederdi.kırlarda olsun ,yolculukta olsun ,namazı vakit girer girmez kılardı.üstad bunun hikmetini şöyle anlatırdı:
-namazı vaktinde kılmanın ne derece tükenmez , uhrevi bir sermeye olduğu şundan anlaşılıyorki ,her zaman vaktinde islam alemi denilen muaazzam camide,yüz milyondan fazla büyük bir cemaat namaz kılıyor. O cemeatte her bir adam bütün cemeate dua ediyor.ihdine’s-sırata’l-müstakim (bizi doğru yola ilet) diyor . her biri umumi cemeate hem şefaeatçi , hem duacı olur. O vakit ,namaza iştirak etmeyen hissesini alamaz .kaynayan miri ve askeri kazanına karavasını gotürmeyen,yemek hakkının alamadığı gibi , bu büyük cemaatin manevi mutfağında kaynayan manevi erzakını alamaz.belki namaza iştirakle o cemaatin ordusuna katılmış olmakla ve dualarına amin demek olan namazı vaktinde kılmakla alabilir.

Onun arkasında namaz kılan Hilmi Arıcı ise, şöyle demiştir;
-namaza başlaması tarif etmek zordur.duyarak, yaşayarak namaz kılıyordu. Bu namazlarda bambaşka bir heyecan duyuyorum.namaza başlarken senki kemikleri çatırdıyordu.

SEYYİD KEMERKAYA