Tam 27 yıl önce kazandığı Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi’nden maddi imkânsızlıklar, annesinin ölümü ve alkol bağımlısı babasının da kendisini terk etmesi nedeniyle 3. sınıfta ayrılmak zorunda kalan Ufuk Kilimcigöldelioğlu, çocukluk hayali olan mesleğinden hiç vazgeçmedi.

İzmir Suat Seren Göğüs Hastanesi’nde temizlik görevlisi olarak çalışan Kilimcigöldelioğlu, eski öğrencilere af çıkmasının ardından, hastane yöneticileri ve ailesinin de teşvikiyle döndüğü okulunu bitirmeye çalışıyor.

Sabah erken saatlerde gittiği okulunda derslere girdikten sonra akşam hastaneye geçen, yerleri paspaslayıp hastalara yardımcı olan Kilimcigöldelioğlu’na çalışma arkadaşları “Doktor Bey” diye sesleniyor.
“Okul ile işi aynı anda yürütmek kolay olmuyor. Beni en çok zorlayan ise devam zorunluluğunun olması” diyen Kilimcigöldelioğlu yine de hayalinden vazgeçmediğini vurguluyor, “Okuldan çıktıktan sonra işe geldiğim için neredeyse 24 saatim dolu geçmiş oluyor. Ama her şeye rağmen okulumu bitireceğim. Keşke her şey normal gitseydi de, okusaydım dediğim çok oldu. Şimdi 5’inci sınıfa geçtim. 2 yıllık sürem var. Buraya kadar gelmişken, hedefime ulaşmak istiyorum. Okulu bitirdikten sonra doktorluk yapmamda bir engel yok. Bir an önce doktor olarak göreve başlamak istiyorum” diye konuşuyor.

basından

patch adams geldi aklıma.

Yani tabi o daha farklı bir hikaye ama
Azim tutku başka bir şey.

azim çok güzel şey sonu kazandırır
yeterki hırs olmasın

dünya hikayeler ile dolu...kimsenin yaşanmışlıkları anlamsız ,boş değildir...önemli olan doğruya yönelmek...ümitsizliğe kapılıp yitip gitmeli bu dünya dan...ölüm varsa ölene kadar savaşacak insanoğlu biiznillah

Rabbim doğruya giden kullarından eylesin Müslümanları inşALLAH