''Ayrılıklar uyandırmalı kör yüreğimi,
Cehennem yangınlarından,
Ölmeden çıktıysa beden,artık
Benim olmalıyım, benim...
Yeter, yüreğimi iki çif gözün ateşine rehin verdiğm
Ateş artığı değildir karşılığımız
Pusatının, dağ sisinden alan
Firarinin mermisine emanet eden bir namludur
Bu eşkiya sevda;
Ki zulasında asılı durur kefenlediği ölümü
Ellerinin çeliğine su verilmiştir
Taaa Adem'den beri
Bilir ve intehar cürretiyle yoklar yüreğinin tetiğini,
Güneşin kızılca kıyametine çatar kuruyan umut dallarını
Yanacaksa, cehennemden beter yanmalı !
Kim anlar ki eşkiyanın sağlamlığını;
Özleminin çiçeğiyle yıkanmış, şafak değerini
Kim?
Hani ellerine kuşlar inerdi,
Kardan üşüyen kuşlar,
Bahçen kuş sevinçleriyle inlerdi ay
Şarhud
Eşkiya, yüreğime çığ düştü
Üşüyorum haaa....
Aç ellerini !''