İnsanlar yapıp ettiklerine vakit harcadıklarını sanıyor. Asıl vakittir oysa; çektiği bin bir türlü numarayla insanları bozuk para gibi harcayan.
“Ey hep bir kelime arayan kalbim/ Sonra arayan tekrar arayan kalbim” diyordu bir şiirinde rahmetli Erdem Bayazıt; böyle bir meşgale bir ömür yetmez miydi insan olana?
Ne arıyorduk ki biz, bulamadık!
Sönmüş yıldızlar gibi, bir zaman parlayıp sönen ve hafızamızdaki yerini karanlığa bırakan ne çok insan var!
Ara sıra bir kenara çekilip, “Sıramı savıp bu dünyadan gittiğimde, kalanlar beni neyle hatırlayacaklar?” diye düşünmeli insan. Kim bilir belki o zaman, içine düştüğü bu hikayesizlik kuyusundan çıkabilsin diye kendine bir ip uzatabilir!
“Biraz tutumlu ol” dedi dalıp gitmeden önce beyaz saçlı adam, “insanı biriktir içinde!”
g.özcan
“insanı biriktir içinde!”
Bunu ilk beğenen sen ol.