Vakt-i zamanında, Horasan’dan dervişin biri kalkmış Anadolu’ya gelmiş.. Konya’ya düşmüş yolu..
Konya’da bir başka dervişle karşılaşmış; ve sohbetin bir yerinde, bizim Horasanlı derviş, Konyalı dervişe “kardeş, iaşe, ibade meselesini nasıl hallediyorsunuz?” diye sormuş.. {yani, ’sizde yeme içme ileri nasıl oluyor?’}
Konyalı da ; bulunca yiyor, bulamayınca da şükrediyoruz” demiş..
Bunu duyan Horasanlı, “Onu Horasan’ın köpekleri de yapıyor!” demiş.
Böyle bir tepkiyi beklemeyen Konyalı, dervişliği de elden bırakmaksızın, “ya siz nasıl ediyorsunuz?” diye sormuş..
Horasanlı yanıtlamış: “Biz bulunca dağıtıyor, bulamayınca şükrediyoruz!”..

“Biz bulunca dağıtıyor, bulamayınca şükrediyoruz!”..




Şimdi nerde bu incelik..Çok teşekkür ederiz.

evet kardeşim asıl bulunca dağıtmak sonra bulamayıncada şükretmek ama nerde saliha zeynep kardeşiminde dediği gibi nerde bu incelik nerde.