İki kişi arasındaki gizli konuşma sırdır. Taraflara emanettir. Emanete hıyanet edilmez. Nitekim bu hususta Resulullah Efendimiz şöyle buyurmuştur:
“Kişi konuşurken dönüp etrafına bakarsa, onun bu konuşması, konuşmasının dinleyene emânet olduğuna delâlet eder (ifşa edilmemesi gerekir).”
Hazreti Peygamber, başka bir hadîs-i şerifinde bunu kayıtsız şartsız olarak şöyle ifade etmiştir: “Aranızdaki konuşma emânettir.”
Hasan-ı Basrî hazretleri şöyle buyurmuştur: “Arkadaşının sırrını söylemen hainliktir.”
Rivayet ediliyor ki Hz. Muaviye, kardeşi Utbe’nin oğlu Velid’e bir sırrını söyledi. Velid, babasına dedi ki:
-Ey babacığım! Emîr’ul-Mü’minîn bana bir sırrını söyledi. Ben, emîr’ul-mü’minîn’in başkasından gizlediklerini senden gizlemediğini görüyorum. Sana o sırrı söyleyeyim mi?
-Ey oğul! O sırrı bana söyleme! Çünkü sırrı sakladığın müddetçe o senin elindedir. O sırrı açıklarsan artık o senin aleyhinde olur!
-Babacığım! Bu durum baba ile evlat arasına da girer mi?
-Hayır! Böyle bir şey evlât ile baba arasına girmez. Fakat ben senin dilini sırları söylemek suretiyle başıboşluğa alıştırmanı istemem!
Velid dedi ki: Amcam Muaviye’ye geldim ve ona bu durumu haber verdim. Bunun üzerine bana şöyle dedi: “Ey Velid! Kardeşim (baban) seni yanlışlığın köleliğinden azat etmiştir. Dolayısıyla sırrı açıklamak hainliktir.”
Eğer bu açıklamada başkasının zarar görmesi söz konusu ise haram olur. Eğer başkasının zarar görmesi söz konusu değilse alçaklık olur.
Hikmet ehli bu konu ile ilgili buyurdu ki:
“İnsan, söylemediği sözün hakimi, söylediği sözün mahkûmudur.”
“Sır, insanın esiridir. Açıklayınca, insan ona esir olur.”
“Sırrını akıllıya söylersen, seni zelil görür. Ahmağa söylersen, başkalarına söyler, sana hıyanet eder.”

İnsan, söylemediği sözün hakimi, söylediği sözün mahkûmudur.”
aynen öyle ama sırlar insanın ustunde ağırlık yapıyor farkettinizmi bunu söyliyeyimde kurtulayım diosun gerçek açığa çıksın kurtulayım tabi kendi sırrınsa başkasınınkini söylememek daha iyidir