Vaktiyle bir padişah kendisine bir vezir bulmaya karar vermiş ve böyle kocaman bir kapı yaptırmış. Yaptırdığı kapının ortasına onlarca kilit yaptırmış. Kimisi sürgülü, kimisi halka kilit vesaire derken baştan aşağı her tarafa kilit yaptırmış. Ve ondan sonra vezir adaylarını bir bir buyur etmiş. İlk giren adama demiş ki:
- “Sen benim vezirim olmak istiyorsun, değil mi?”
O da demiş: - “Evet efendim.”
- “Eğer benim vezirim olmak istiyorsan, şu kapıyı anahtar kullanmadan, levye kullanmadan, hiç bir alet kullanmadan açmanı istiyorum” demiş.
Vezir adayı şöyle bir dönmüş kapıya, bakmış ve demiş ki: - “Efendim bu mümkün değil, kaldı ki anahtar bile olsa bu kapıyı açmak saatler sürer.”
O da demiş ki: - “Peki, sen git ötekisi gelsin.”
Öteki gelmiş, ona aynısını söylemiş, O demiş: “Efendim mümkün değil anahtar bile olsa…” Öteki gel, öteki gel falan derken, en son vezir adayı girmiş içeriye. Padişah demiş ki: - “Sen vezir olmak istiyorsan, şu kapıyı anahtarsız, levyesiz, hiç bir alet edavat kullanmadan açmanı istiyorum.” Adam şöyle bakmış kapıya, bakmış, dönmüş demiş ki padişaha:
- “Devletli Sultanım! Aslında aklım der ki: ‘Bu kapı böyle açmaya açılmaz.’ Lakin bize itmek düşer” demiş ve elini uzatıp o kapıyı şöylece ittiğinde kapının açılıverdiğini ve aslında kilitlerin hiç birinin kapalı olmadığını görmüş.
Alıntı

istediği gibi zeki bir vezir bulmuş sonunda )

Meslek ve iş hayatımda çokça rastladığım, aslında herkesin rastladığı fakat farkına varmadığı bir durum.

Mesala inşaata gidiyorum, tesisatçıya şu boruyu, şu duvarı delerek buradan geçir diyorum.
Dinle gari; binbir dereden su getirmeyi. Yok kürek lazım, yok matkabım yanımda değil, vs. vs. Yahu "Bi it bakalım", Bi tamam de, çaresine bakarız de bakalım.

Evet bazı insanlar hep olmayasıya bakar meselelere, bazıları da oldurmak için gayretle, çözüm aramak için.

Allah için olumlu bakanlardan olmaya çalışmak lazım.

Teşekkürler kıssadan hisse için.

"Lakin bize itmek düşer"

güzel