Kalbinin tüm odalarını eşyayla doldurup sevgiye ayakta duracağı kadar bile yer bırakmayan ve her gün tomar tomar hırs biriktiren adamlara, gardırobundaki kıyafeti ikinci kez giyiyor olmanın günahının(!) vicdanını nasıl rahatsız ettiğini dillendiren kadınlara, korku kültürünü yaymayı bir ahlak yasası kabul edip her şeyden korkan insan modeli üretmek için 7-24 mesai yapan medya mensuplarına,“Aman yabancılardan uzak dur!” diye diye çoğunu paranoyak ve şizofren yapan tutucu annelere, kendi hayatının renkli fotokopisini üç nüsha çektirip ikisini evinin duvarlarına astıktan sonra birini de çocuğuna veren ve “İşte sana reçete, sen de böyle yaşa!” diye günde beş öğün ikazda bulunan babalara, kendisi dünya sarhoşu olduğu halde içkiyle sarhoş olan adamlara iğrenerek bakan zavallılara, cenneti parselleyip sonra herkese bol keseden iman dağıtan cennetbazlara, “Bir kez oluyor.” diye diye düğününde muazzam bir israf gösterisinde bulunan ve ardından çalgı çengi eşliğinde göbek atan gelin ve damada, işini ‘profesyonellik’ adı altında severek yapmak yerine parayla yapan paragözlere, kendi hayatına bir fırça darbesi dahi vuramadığı halde devlete darbe indirmeye kalkan darbedarlara, hayatını futbola hibe eden fanlara, “Çok okuma, sıyırırsın!” sözleriyle evladını okumaktan soğutup kendileri gibi kara cahil bırakan ve sonra da ömürlerinin sonuna dek zavallı evladın okumuşlar tarafından ‘amele’ gibi kullanılmasını seyreden ebeveynlere, her fırsatta emperyalizm düşmanlığı ifade eden sloganlar attıkları halde emperyalizmin en vefakâr müritleri olan elikanlılara, kendisini ‘ulusalcı aydın’ diye nitelendirirken bırakın ülkeyi kendini bile aydınlatamamış düşük voltajlılara, küçücük çıkar için kendini servis etmekten imtina etmeyen garson ruhlu insancıklara, işçisine tanrılığını ilan eden modern firavunlara, sönmesin diye mumunu yatsıdan sonra tutuşturan maskeli süvarilere, dünyanın tüm geniş antolojilerine girmek için çırpınırken daracık bir kabre gireceğini unutan antolojistlere, ‘Gönül nerededir?’in cevabını arama motorlarında arayan internetörlere, ‘zamanı değil, insanı kullanmak gerek’tiğini söyleyen çağdaş bilginlere(!), tüm güzelliklere şemsiye açan korkaklara, somurtmayı korunmak için kalkan sanan limon suratlılara, tek yatırımı göbeği olan modern yatırımcılara, ‘hayatını yaşamak’ adına hayatını batıran müflislere… Acıyorum!”
Eyyüp Akyüz

birde hayatı yaşayarak resmetmek vardı..
huş der-dem aldığın her nefesin farkında olabilmek...
verdiğin kararlarla çizdiğin istikametle...
bir rota tayin etmek...
her nefesin vebalini taşımak..
sahi bu hayatını yaşayanlar o nefesleri hiç sayıyor mu?

Ne tuhaf,
Canim babacigim da madem degisemeycek kurallarin var artık
Kendi hayatini yasa o zaman ne kadar dayanabileceksin
Deyu evden gonderdi.)

hayırlısı olsun,zor bir süreç ,inşALLAH
bu süreçte kazanan sen olursun ,üzüldüm ,RABBİM yar ve yardımcın olsun ,

ayaklarının üzerinde durabilmeni ,senin yıpranmamanı diliyorum Rabbimden ,güzel bir hayr a vesile olsun bu dönemeç ,,
Rabbim ellerini hiç bırakmasın ,seni kimseye muhtaç etmesin ,yolundaki engelleri kaldırsın ,

bu güzel yüreğin ile dünyaya meydan okursun inşALLAH ,,

DUALARIM İLE yanındayım ,,,,

Amin. Cumlemizin insallah.

Ve Allah razı olsun.
Sıkıntı yok,uzulme.. merak etmeyesin.

Tebessum edip önümüze bakalım insallah.)