Forum Gündemi:

Konu Başlığı : Efendimiz sav in vefatı

*
Bu konu; tarihinde açılmış olup, 0 defa yorumlanmıştır.
Konu Sahibi : Murataltug
Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Çevrimdışı
General
*
3,005
mesajlar
108
konular
116
REP PUANI
Yeni Üye

Nov 2017
(Kayıt Tarihi)
Erkek
(Cinsiyet)
#1
28-05-2020, Saat:09:32 PM
ölüm meleği Azrail as gelerek selâm verdi, izin istedi efendimiz  ona izin verdi. Ölüm melegi «Bize ne emir veriyorsun  beklediğin an yakındır buyurdu

Cebrail (A.S) içeri girdi Ey Allahın Rasûlü! Selâm üzerine olsun. Bu benim yeryüzüne son inişimdir. Vahiy ve dünya defteri dürüldü yer yüzünde senden başka kimse ile işim yok. buyurdu

Cebrail as Ey Allahın Rasûlü! Senden gayrı yeryüzü ile münasebetim yok. Seni hak üzere gönderen Allâh'a yemin ederim ki, senden sonra burada durmanın hiç bir gerekçesi kalmadı.buyurdu

Hz Ayşe efendimizin son gününü anlatıyor

Alnı hiç kimsede görmemiş olduğum şekilde terlemişti. O'nun bu son terinin kokusundan daha tatlı bir koku hiç hissetmemiştim.

O'na Anam-babam, canım sana feda, alnın terledi» diyordum. Bana Ya Ayşe! Müminin ruhu terleyerek, kafirin ruhu da esek ruhu gibi çeneleri arasından çıkar » dedi.


Peygamberimiz sav aramızdan ayrılırken Ulu Allâh Cebrâil ve Mikâil as ı görevlendirmişti. Baygınken «Yüce dosta» diyor
tercihini yeniliyor Konuşurken ise Namaza. Namaza» diye vesiyyette bulunuyordu.

Hz. Aise (R.A.) Der ki: «Peygamber imiz pazartesi günü kuşluk ile öğle arası bir anda aramızdan ayrıldı.»

Fatma ra buyurur ki, "Allah'a yemin ederim ki, bu ümmet, pazartesi günü tesiri hâlâ devam eden büyük bir hâdise ile karşılaşmıştır Hz Resul o gün aramızdan ayrılmıştır


Ümmü Gülsüm ra Hz. Ali  Küfe'de sehid edilince Pazartesi gününden neler çektim. Rasûlüllâh o gün öldü  Hz Ali o gün öldürüldü. demiştir

Hz. Ayse şöyle der efendimiz aramızdan ayrilinca herkes Mescide toplandı feryadlar edildi Melekler Peygamberimizin üzerini benim elbisemle örtmüştü. Ve kalabalığa karışmışlardı.

efendimizin ölümü karşısında
herkesin tepkisi farklıydı Kimi  inanmıyordu. Kiminin dili tutulmuştu, Bir kismi mânâsiz,  sözler ediyordu.

efendimizin ölümü karşısında
herkesin tepkisi farklıydı bazısı
aklı başındaydı bir kısmı çökmüştü
Hz. Ömer efendimizin öldüğüne inanamayanlardan idi,

efendimizin ölümü karşısında
Hz. Ali yere çöküp kalmıştı. Hz. Osmanın dili tutulmuştu hiç kimse Hz Ebû Bekir ve Abbâs ra gibi kendilerine hâkim olamamıştı.

efendimizin ölümü karşısında
Hz Abbâs şöyle konuştu

Kendisinden başka ilâh olmayan Allah adına yemin ederim "ki, Allah'in Rasûlü ölümü tatmıştır.

Ulu Allah efendimize Sen de ümmetin de öleceksiniz. Sonra da Kıyamet Günü Rabbinizin katında hesaplaşacaksınız  buyurmuştur Zümer - 30 - 31

efendimizin ölümünde Hz Ebubekir
Peygamberimizin yanına girdi. onu  öptü Yâ Rasûlallah , anam - babam yoluna feda olsun, iki kere ölecek değilsin. Allah'a yemin ederim ki, Allâh Rasûlü öldü.» buyurmuştur

efendimizin ölümünde Hz Ebubekir
şöyle buyurdu

Ey insanlar! Kim Muhammed'e  tapıyor idi ise bilsin ki, Muhammed öldü. Kim Muhammed'in (S.A.S.) Rabbi'ne tapıyor idi ise O, diri ve ölümsüzdür.

Muhammed, sadece  peygamberdir O'ndan önce nice peygamber gelip geçmistir. O, ölür veya öldürülürse, ardınıza mi döneceksiniz?

Kim îki topuğu üzerinde  dönerse Allah'a zarar vermiş olmaz. Allâh sükredenleri mükâfatlandırır buyurmuştur. (Al-i Imran - 144)


Hz Ebü Bekir efendimizin ölüm  haberini alınca selât-ü selâm getirerek Peygamber evine girdi Gözleri dolu dolu idi, gırtlağı testinin boğazındaki su gibi durmadan aşağı inip çıkıyordu.

efendimizin ölüm  haberini alan
Hz Ebü Bekir söz ve davranışlarına hâkim idi. Peygamberimizin yüz ve Alnını öptü gözyaşlarıyla  şunları Babam, anam, canim ve ailem yoluna feda olsun.

efendimiz  ölünce Hz Ebubekir şunları söyledi

Hayatın da ölümün de güzel. Senin ölümünle, başka hiç bir peygamberin ölümünde kesilmeyen vahiy, artık kesildi.
*
Sen anlatılmaktan yücesin, o kadar büyüksün ki, senin için ağlanmaz. Öyle seçkindin ki, hepimiz sana sığınır olduk. Bizi öyle kaynaştırdın ki, sende beraber olduk.
*
Eğer ölümün kendi tercihin ile olmasaydı, nefsimizi yasa boğardık. Sen ağlamayı yasak etmemiş olsaydın, üzerinde ağlamaktan gözyaşlarımız kururdu.
*
Engel olamadığımız gözyaşlarımız birbirinden ayrılması imkânsiz olan izdırabımızla seni hatırlamamızın nişanıdır.

Ey Muhammed SAV bizi Rabb'inin katında hatırla, hep aklında kalalım. Eğer bize bıraktığın ağırbaşlılık olmasaydı, bıraktığın yalnızlığa hiç kimse dayanamazdı.

Allahım duygularımızı Peygamber 'ine ulaştır ve O'nu aramızda tut. O'nun ile ilgili bir acı başımıza gelmesin. Kalblerimizi O'na doğru yücelt ki, Peygamberimiz bize güzel örnek olsun.

Allâh'dan kötülükleri iyiliğe çevirip bizi imanlı olarak efendimize kavuşturmasını dileriz.

Hiç süphesiz O istekte bulunulanın en keremlisi ve rahmetine umut baglananların en ulusudur! Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allâhadır


Hızlı Menü:


Görüntüleyenler: 1 Ziyaretçi