Forum Gündemi:

Konu Başlığı : BİTSİN ARTIK BU SÜRGÜN!...

*
Bu konu; tarihinde açılmış olup, 0 defa yorumlanmıştır.
Konu Sahibi : çakyamuni
Konuyu Oyla:
  • Derecelendirme: 0/5 - 0 oy
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Çevrimdışı
General
*
4,697
mesajlar
2,215
konular
1,282
REP PUANI
Yeni Üye

Aug 2011
(Kayıt Tarihi)
Erkek
(Cinsiyet)
#1
23-10-2019, Saat:07:41 AM
Bizler sürgün edilen insanlarız. Umutları kor olan ama bir türlü alevlenmeyen, küçücük sevgilere hasret kalan, arada bir bitecek sandığımız ama aldandığımız, üstümüze dağ gibi çöken sürgünlerin müdavimleriyiz ama mahkûmiyet çaresizliğinde müdavimleriyiz. Bize ait olandan bize ait olmayana sürgün edilenleriz. Bize ait olana bizden olmayanların çökmesi nedeniyle. Kirletildik. Suçlandık. Hayatın dışına atıldık, kapısında kaldık hayatın ve içeriye giremiyoruz. Her şeyimizi aldılar. Bizim olan ne varsa çaldılar. Bizdenmişler gibi görünerek çaldılar. Kutsalları kirlettiler çalarlarken. Bizim olanı geri almayacak mıyız? Hayatın kapısını yeniden çalmayacak mıyız? Kapıdan içeriye, bize ait olan yere yeniden girmeyecek miyiz? Sahibi olduğumuz şeyin kapısında bekliyoruz. Kimin hayat? Kim verdi, alan kim? Hangi nedenle? Her şeye eyvallah edip sürgünümüze devam mı diyeceğiz? Yoksa bize ait olanı geri almak, kapıyı yeniden çalmak için direnecek miyiz? Karanlığı getirdiler, karanlıkta günahları çoğalttılar, bizi günahlara boğdular ve suçlusunuz deyip kovdular. Biz çekilince bize ait ne varsa çöktüler üzerine ve soydular. Herkes her şeyi kazanmak istiyor, dünyayı yutmak istiyor ama kimse kendi hayatını kazanmak istemiyor. Niye peki niye? Nedendir bu vazgeçiş sana ait olandan? Nedendir hakkın olmayan sürgüne katlanmak? Sürgünden dönmek istemiyor kimse. Başkasına ait yerdesin, kendine ait olan yere dönmek istemiyorsun, neden? Her şeyimizi aldılar bizden. Çocuklarımızı koparıp koparıp götürdüler. Kendi soframızda ki ekmeğimizi yedirmediler bize. Kendi kalbimizin armağanı olan mutluluğu çok gördüler. Sevdiklerimizi bizden uzak düşürdüler. Yaşamın sunduğu nimetleri haram ettiler bize. Neden, neden, neden? Yüreğimiz yanıyor, göğsümüz daralıyor, niye böyle oluyor? Büyük oyunların kurbanlarıyız, başkalarının suçlarının sürgünleriyiz. Suçlu ben değilsem, suçu ben oluşturmadıysam, suçun sebeplerini ben yaratmadıysam, neden bu sürgün neden? Niye ama niye böyle oldu lan? Sen öldürüyorsun, ölen yine sen ama sürgüne mahkûm edilen de sensin, bu ne yaman çelişkidir? Bitsin artık bu sürgün!
HER ŞEYİ SORGULA. 
VATAN-AHLAK-ADALET.
DÜŞÜNCEYLE SAVAŞMAK YÜCELTİR.


Hızlı Menü:


Görüntüleyenler: 1 Ziyaretçi